Przeczytaj tekst i wykonaj zadania.
Aleksander Fredro
ZEMSTA
AKT CZWARTY
SCENA PIĄTA
CZEŚNIK
do Dyndalskiego
Siadaj waść tu – zmaczaj pióro, Będziesz pisał po mym słowie.
DYNDALSKI
Stawiam tytle niezbyt skoro1.
CZEŚNIK
[...] Dobrze będzie.
DYNDALSKI
usiadłszy bokiem do widzów naprzeciwko Cześnika i wkładając okulary
Bogu dzięki!
CZEŚNIK
Teraz trzeba pisać właśnie – Jakby Klara do Wacława.
DYNDALSKI
O! o!
CZEŚNIK
No, cóż – „o! o!”?
DYNDALSKI
podnosząc się
Jaśnie Panie, wszak to despekt2 dla niej.
CZEŚNIK
Co się waszeć o to pyta. Maczaj pióro, pisz i kwita. […]
CZEŚNIK
po krótkim myśleniu
Tylko że to, mocium panie, Aby udać, trzeba sztuki: Owe brednie, banialuki, To miłosne świegotanie…
myśli
Jak tu zacząć, mocium panie?...
DYNDALSKI
podnosząc się
Cnym afektem3 ulubiony…
CZEŚNIK
O… o… o… o!… Jak od żony… A tu trzeba pół, ćwierć słowa; Ni tak, ni siak – niby owa: „I chciałabym, i boję się”. O! Już wiesz – no! na tym sztuka… Lecz nie waści w tym nauka. Pisz waść… […]
dyktuje
„Bardzo proszę”… mocium panie… Mocium panie… „me wezwanie”… Mocium panie… „wziąć w sposobie”… Mocium panie… „wziąć w sposobie”, Jako ufność ku osobie”… Mocium panie… „waszmość pana. Która lubo mało znana… Która lubo mało znana”… […] Czytaj waść.
Dyndalski obciera pot aż po karku.
No! – Jak tam było?
DYNDALSKI
czyta
„Bardzo proszę mocium panie Mocium panie me wezwanie Mocium panie wziąć w sposobie Mocium”…
CZEŚNIK
wyrywa i drze papier
Niech cię czarci chwycą Z taką pustą mózgownicą! „Mocium panie” cymbał pisze!
DYNDALSKI
Jaśnie pana własne słowo.
CZEŚNIK
Milcz, waść! – Przepisz to de novo4. „Mocium panie” opuść wszędzie.
DYNDALSKI
chcąc zbierać kawałki
Z tych kawałków trudno będzie.
CZEŚNIK
Pisz de novo, pisz, powiadam. – Mózgu we łbie za trzy grosze! Siadaj! – Siadaj, mówię.
DYNDALSKI
Siadam.
CZEŚNIK
I powtarzaj.
dyktuje
„Bardzo proszę”… Moć…
Zatyka sobie usta ręką.
DYNDALSKI
powtarzając napisane
Moć…
CZEŚNIK
zrywa się
Co „moć”?... Cóż „moć” znaczy?... Z tym hebesem5 nie pomoże; Trzeba zrobić to inaczej. Nawet lepiej będzie może, Gdy wyprawię doń pacholę Z ustną prośbą. Tak, tak wolę.
1 Stawiam tytle niezbyt skoro – tu: Piszę brzydko i z błędami.
2 Despekt – tu: obraza.
3 Cny afekt – tu: wielkie, piękne uczucie.
4 De novo – łac. od nowa.
5 Hebes – tu: ktoś nierozgarnięty.
Aleksander Fredro, Zemsta, [w:] Wybór komedii, Wrocław 2018.
[315 wyrazów]




